Herkese Yeniden Merhaba

Yüzüm var mı bilmiyorum ama tekrar bir yerden başlamam gerekiyor. Şubat ayından beri buralara pek uğramadım bundan mütevellit yazamadım da, halbuki sizlerle bir şeyler paylaşmak öyle hoş oluyordu ki içim rahatlıyordu. Kimi zaman filmleri, kitapları, dizileri kimi zaman da kendimce yazdığım toplumsal veya düşünsel sorunlarımı dile getiriyordum. 5 ay boyunca buralara hiç uğramadığım için biraz kötü hissettim. Zira bu benim en sevdiğim hobimmiş. Madem seviyordun niye yazmadın diyenler olabilir. Evet çok çocukça ama sınavım vardı. Şaka değil sınavım vardı.

Uçurtma Avcısı

Khaled Hosseini'nin güzel kitabı.. Kitap bana yaşadığımız toprakların gerçeğini gösterdi. Biz Müslümanların gerçeğini neye zorlandığımızı nasıl sömürüldüğümüzü gizli veya açık bir şekilde sömürülüyoruz. Buna izin veriyoruz. Kitapta Emir karekteri çocukluğunda gittiği sinemaya, kitapevine hatta babasının hayır için yaptırdığı yetimhane yıkılıyor. Çocukluğu 70'li yıllarda geçiyor yetmişli yıllarda Sünni Peştunların güzel bir yaşamı varken 2001'de sadece Taliban'ın kuzu eti yiyebildiği bir yer haline geliyor. Maalesef Emir karekterinin bir hatası var arkadaşı şii hazara ve hizmetçilerinin çocuğu olan Hasana yardım etmiyor. Onu kollamıyor. Yıllar boyunca Hasandan dolayı duyduğu pişmanlığı kıtalar arasına taşıyor. Babasının ölümünden sonra Hasanın kardeşi olduğu ve bunun söylemelerinin sebebinin Emirin sünni Hasanın şii olmasıydı. Kardeş oldukları halde saklanan bu gerçek dünyayı etkiliyor. İslam içindeki kavgaları kullanan bir adet maşa olan Taliban ortaya çıkıyor ve Afganistanı kan denizine dönüştürüyor. Kitap bana Afganistan Tarihini, Afganistandaki etnik grupları ve yaşam tarzını gösterdi. Kitaptaki en büyük gerçek ise şu Müslümanların kaybetme sebebi olan Sünni Şii çatışması olduğu..