Artık Yeter!!!!!

     Bitmeyen acılarımız ve hususi yaralarımız var.Derdim kimseye hususi yaralarımı anlatmakta değil elbette. En azından şimdilik.Dünya olarak ve ülke olarak aldığımız yaralar maalesef çok ağırdır.Öyle ağır ki , insanlar bu konuda giderek körleşiyor ve hissizleşiyorlar.

    Televizyondaki tek taraflı tartışma programlarında gördüğüm. 80'li yıllara geri dönüyoruz. Ne vardı ki 80'li yıllarda ben bilmiyorum. Gündüz kuşağında gördüğümüz ; şıkır şıkır kıyafetler, Havai gömlekleri yahut krapeli saçlar yoktu demek ki. Daha mühim ve hala kurtulamadığımız bir bela vardı anlaşılan, Bebekleri öldüren, asker ve polisi şehit eden ve kadınları ağlatan bir katil vardı.Hala var. Bu gidişle de  o katil ne tam olarak cezasını çekecek nede başını çektiği örgüt bir türlü bitiremeyecek. Tarihi araştırmalarım bana gösterdi ki, demek ki bitirilmeyen bir terör var. Anını kullanmak istemediğim şahıs olmayan ve onunla aynı türde olduğumuz mahluktan şu adı kullanacağım: ' Pislik' normalde başka sözler kullanıyorum ama burada yazmak istemedim.Pisliğe cezası tam olarak verilmedi. Bana göre en uygun ceza bembeyaz bir odaya kapatılıp avukat hakkından mahrum bırakılıp her gün yaptığı katliamlar izlettirilip delirtilmeli bence. Yoksa idam az kalır. Gördüm ki biz idamı bile bu Pisliğe yapamadık.Üstüne üstelik bu örgütü hala yönetmekte şuan ki vaziyeti ülkemizde yaşayan çoğu insandan daha iyi üç öğün yemek yiyebiliyor mesela, rahat bir yatağı var....Yakalanınca asılmadı, Sonradan sayın oldu, ara bulucu oldu ve bugün ise barış isteyen bir mahkum olarak karşımıza çıktı. Soruyorum. Neden bitmiyor bu acı? Yapılan çözümler maalesef günü kurtarmaktan öteye gitmedi.